viernes, 10 de mayo de 2013

Reproducción de los reptiles

Os Réptiles reprodúcense sexualmente na que interveñen dous individuos que producen as células sexuais ou gametos.Pódese levar a cabo mediante a xemación que,consiste na formación de xemas,ou mediante a fragmentación que consiste na división do corpo do proxenitor.
Todos os réptiles se reproducen por fertilización interna, onde o macho deposita a súa esperma no interior do corpo da femia. Casetodos os réptiles machos poseen un órgano semellante ao pene  que lles permite depositar o esperma no corpo da femia. Despois da fecundación, o aparato reproductivo da femia cobre 
os embrións con varias membranas e un cascarón correoso. Os reptiles son ovíparos é pertenecen ao grupo dos ovíparos con cásca nos ovos.

jueves, 25 de abril de 2013

Relación dos reptiles

O patrón básico do encéfalo dun réptil é semellante ao dun anfibio, aínda o cerebro e o cerebelo  son considerablemente máis grandes comparadas co resto da masa encefálica. Os réptiles que son activos durante o día, solen poseer ollos complexos e poden percibir ben os colores. Muitas  serpes teñen tamén un excelente sentido de olfato. Ademáis das  fosas nasais, a mayoría dos réptiles teñen  un par de órganos sensoriais no paladar, os cales poden detectar a presencia de sustancias químicas cando o réptil saca a lingua. Os réptiles teñen oídos simples con tímpano externo e un oso único que conduce o son ao oído interno.As serpes tamén poden captar vibracións do solo mediante os osos do cráneo.
Os reptiles ao ser vertebrados teñen ollos tipo cámara. Estes ollos presentan unha cavidade no cal as células receptoresque proporcionan unha imaxen nítida do medio.
Móvense mediante uns músculos que se ancoran ás pedras do esqueleto interno (cartilasis ou osos). Os que se ancoran nas extremidades, que poden ser aletas, patas ou ás, ao menearse, tiran dos ósos e fan que os animais se despracen nadando, correndo ou voando...

jueves, 14 de marzo de 2013

Nutrición dos reptiles


A gran mayoría dos  reptiles son carnívoros e poseen un tracto dixestivo sencillo e corto, xa que a carne é bastante simple para descompoñer e dixerir. A dixestión  é máis  lenta que nos mamíferos, o que reflexa o seu lento metabolismo. Este metabolismo ten requerimentos de enerxía moi baixos, permitindo que os grandes réptiles, como os cocodrilos e as grandes serpes constrictoras poidan vivir de una comida grande por meses.
Os réptiles herbívoros en cambio, teñen os mesmos problemas de masticación dos mamíferos herbívoros, pero, a falta dos  dentes complexos que poseen estes últimos, os réptiles tragan rocas e pedras  para facilitar a dixestión: as rocas se lavan no estómago, axudando a moler a materia vexetal.As torugas mariñas,cocodrilos e iguanas mariñas  tamén utilizan uns gastrolitos como lastre, o cal lle sirve de axuda para a inmersión.Os pulmóns dos réptiles son esponxosos e teñen maior superficie para intercambio de gases que os anfibios. Estes son porque a maioría dos réptiles no pode intercambiar gases a través da pel, como fai a mayoría dos anfibios  de pel humida. Moitos réptiles teñen músculos que rodean as costelas  e expanden a cavidade torácica para inhalar, o colapsan a cavidade para exhalar. Varias especies de cocodrilos tamén poseen repliegues cutáneos que separan a boca dos conductos nasais, así respiran polas fosas nasais mentras teñen a boca ab
erta. Para intercambiar gases co medio ambiente,os réptiles poseen dous pulmóns .

Circulación:
Los reptiles poseen un eficaz sistema circulatorio de doble circuito.

Excreción:

La orina se produce en los riñones, en algunos reptiles, la orina fluye a través de unos tubos directamente hacia una cloaca parecida a la de los anfibios. 

lunes, 18 de febrero de 2013

Robert Brown


  
Robert Brown naceu  o día 21 de decembro de 1773 en Montrosse e morreu o día 10  de xunio de 1858 en Londres. Robert Brown era fillo dun clérigo, estudou medicina en Abderdeen e Edinburgo; posteriormenmte entrou no exército británico como portaestandarte e ciruxano asistente (1795). Participou nunha expedición científica a Australia, fruto da cal é a súa obra: "Introducción a la flora de Nueva Holanda" . Director do departamento de botánica do Museo Británico, descubriu o movemento deseordenado que presentan as partículas ultramicroscópicas que se encontran en suspensión que nun líquido (movemento browniano). Identificou o núcleo das células eucariotas vexetais. Él introduciu a distinción de gimnospermas e angiospermas (plantas con flor).
















Célula vexetal.